België geschrapt van de grijze lijst van belastingparadijzen van de OESO

21/08/2009 - Roger Lassaux

Uit het verslag dat in 2000 werd gepubliceerd, blijkt dat de OESO een aantal rechtsgebieden kwalificeert als belastingparadijzen. Dit was gebaseerd op 4 criteria: a) verwaarloosbare of onbestaande belastingen, b) gebrek aan transparantie wat betreft het belastingstelsel, c) niet-uitwisseling van fiscale informatie met andere landen, d) het aantrekken van schermvennootschappen met een fictieve activiteit. Tussen 2000 en april 2002 gingen 31 rechtsgebieden officieel verbintenissen aan om de basisbeginselen van de OESO na te leven inzake een effectieve transparantie en uitwisseling van fiscale informatie.

Na afloop van de G20-top in april 2009, verbonden de deelnemers, die druk wilden uitoefenen op de belastingparadijzen door te dreigen met sancties, zich ertoe “op te treden” tegen niet-meewerkende rechtsgebieden. De OESO zou de lijst met deze landen publiceren. Drie lijsten werden zo opgesteld over de naleving van deze principes:

  • een zwarte lijst: landen die weigeren – deze lijst waarop Costa Rica, Maleisië (Labuan), de Filippijnen en Uruguay figureerden, bestaat tegenwoordig niet meer;
  • een grijze lijst: landen die beloofd hebben zich aan te passen, maar waar men nog geen verandering kon waarnemen: Andorra, Anguilla, Antigua, Barbuda, Aruba, de Bahama’s, Bahrein, Belize, Bermuda, de Britse Maagdeneilanden, de Kaaimaneilanden, de Cookeilanden, Dominika, Gibraltar, Granada, Liberia, Liechtenstein, de Marshall-eilanden, Monaco, Montserrat, Nauru, de Nederlandse Antillen, Niue, Panama, St Kitts and Nevis, Santa-Lucia, Saint-Vincent-et-Grenadines, Samoa, San Marino, de Turkse eilanden, Caicos en Vanuatu;
  • een witte lijst: landen die in overeenstemming handelen: Argentinië, Australië, Barbados, Canada, China, Cyprus, de Tsjechische republiek, Denemarken, Finland, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Guernesey, Hongarije, Ijsland, Ierland, het eiland Man, Italië, Japan, Jersey, Korea, Malta, Mauritiuseiland, Mexico, Nederland, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Polen, Portugal, Rusland, de Seychellen, Slovakije, Zuid-Afrika, Spanje, Zweden, Turkije, de Verenigde Arabische Emiraten, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, de Maagdeneilanden.

Bij de eerste publicatie van de lijsten, op 2 april 2009, stond België op de grijze lijst. Tijdens de onderhandelingen over de richtlijn inzake de fiscaliteit op het spaarwezen, was België er namelijk in geslaagd het bankgeheim te bewaren in ruil voor de toepassing van een bronheffing. Deze heffing, die momenteel 20 % bedraagt, zal in 2011 worden opgetrokken naar 35 %, indien de informatie-uitwisseling nog steeds onbestaande is. Dit was niet de wens van de Belgische staat. Ons land heeft dan ook, onder druk, beslist om vooruit te lopen op de totstandkoming van een informatie-uitwisselingsproces, en leverde veel inspanningen voor een fiscale transparantie.
Naast de afschaffing van de effecten aan toonder en de wens om de informatie-uitwisseling systematisch te integreren telkens over een nieuwe bilaterale overeenkomst wordt onderhandeld, slaagde ons land erin om de twaalf akkoorden te ondertekenen die noodzakelijk zijn om fiscale informatie uit te wisselen met derde landen.

Op dat vlak ziet de huidige stand van zaken er zo uit:

  • Ondertekend: de Verenigde Staten, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Denemarken, Luxemburg, Singapore, San Marino, de Seychellen, Australië, het Prinsdom Monaco, en het eiland Man;
  • In afwachting van ondertekenig: algemene verdragen (Botswana, Brunei, China en Rusland) en bijkomende protocolovereenkomsten (Duitsland, Bahrein, Spanje, Finland, Macao, Malta, Noorwegen);
  • In onderhandeling: een twintigtal overeenkomsten (verdragen, bijkomende protocolovereenkomsten of specifieke akkoorden).

Resultaat: enkele dagen na Luxemburg, was het de beurt aan België om van de grijze lijst te worden verplaatst naar de witte lijst, met “landen die substantiële inspanningen hebben geleverd om de internationale fiscale standaarden toe te passen”. Dit blijkt uit de geactualiseerde lijst van 24 juli 2009, waarbij het risico op sancties eveneens verdwijnt. Een enorme vooruitgang wat betreft de toepassing van de OESO-normen op het vlak van de uitwisseling van fiscale informatie, wordt vermeld in het persbericht van de OESO.

Thema's: Fiscaliteit > Internationale fiscaliteit
Kernwoord(en):